22 listopada 2025 roku odeszła od nas Bożena Celitan – przerażająco nagle, niewyobrażalnie szybko, na bezwzględnych zasadach strasznej choroby.

W żałobie pozostawiła przede wszystkim swoich najbliższych, dzieci, wnuki, rodzinę, którym składamy najszczersze kondolencje.

Drugim jej domem była nasza szkoła. Kolejnym rocznikom swoich uczniów  i  wychowanków poświęciła wiele czasu, energii, uwagi.
Była bardzo wymagającą nauczycielką, ale najwięcej wymagała od samej siebie.

Znam ja od 47 lat, studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczęłyśmy wspólnie. Zawsze podziwiałam Bożenę za jej ambicję, pracowitość, niezwykle analityczny umysł, kreatywność.

Jako nauczycielka umiała zarażać swoimi pasjami, prowadzić młodych ludzi do  olimpijskich sukcesów, uczyć samodzielnego, twórczego myślenia.

Pani Profesor Celitan była polonistyczną osobowością dla swoich uczniów, dla  nas-koleżanek i kolegów z Sempołowskiej -  osobą zawsze wyważoną, mądrą, dobrą, dla niektórych bratnią, wręcz przyjacielską duszą.

Zawsze będzie obecna w historii szkoły i naszej pamięci jako ktoś wyjątkowy…

W imieniu społeczności Sempołowskiej

Małgorzata Sas